Kaçış

 

kötüyüm bugün
hep iyi olmak ya da öyle görünmek yordu beni
ne zormuş ağlamak istediğinde gülmek zorunda olmak
gözyaşlarını içine akıtmak
atlayıp arabama gitmek vardı adanaya
asfalta vurup kendini ömrünün duble yollarında şerit değiştirimek
sonra yüreğimin sisinde kaybolmak
ahmet kaya fısıldayacaktı kulaklarına karanlığın kuytusunda
sabahın ilk ışıklarında memleketimin içimi titreten havası
ayağını basar basmaz toprağına ağzından istemeden çıkan küfür cabası
havasından mıdır suyundan mı bilmem…

Yorum Yazın