Mevsim hazan

Mevsim hazan,
Sararır yer gök.
Hüzün, sis olup çöker yüreğine,
Sen yürürsün sebepsiz,
Karanlık kalabalığın içinde,
Meçhul bir geçmişten
Meçhul bir geleceğe.

Mevsim hazan,
Kaybolur mana, zaman, mekan,
Yüzün, sararır yaprak yaprak.
Takılı kalır zihnin
Bir vapurun siren sesinde,
Yahut uğuldar durur vakitsiz,
Bozuk bir saatin zembereğinde.

Mevsim hazan,
Hüzün çöker yüreğine,
Göz yaşların
Süzülür yanağından,
Sessiz sedasız,
Tercüman olur hislerine.

Mevsim Hazan
Emre Bağce

Yorum Yazın