Poster Nasıl Hazırlanır?

Bir güvercin gibi, başınızın üstünde olmadığı sürece hayran olunacak birşey!

Anonim

BOYUT VE ŞEKİL

Son yıllarda poster sergileri, hem ulusal hem de uluslararası toplantılarda giderek daha olağan hâle geldi (Posterler, bilim adamlarının verilerini astıkları, deneylerini tanımladıkları sergi panolarıdır). Toplantılara katılım arttıkça ve program komiteleri üzerinde daha fazla makale sunma baskısı yoğunlaştıkça, birşey değişmeliydi. Deneysel Biyolojide Amerikan Dernekleri Birliği’ninkiler gibi büyük senelik toplantılar, mevcut toplantı odalarını tükenme noktasına getirdi. Ve ayrıca, yeterli sayıda toplantı odası olsa bile sonuçta ortaya çıkan çok sayıdaki eş zamanlı oturumlar, katılan bilim adamlarının, meslektaşları tarafından sunulmakta olan makaleleri izlemelerini zorlaştırdı ve hatta imkânsız hâle getirdi.

İlk başta program komiteleri, toplantı odası kapasitesi içinde kalmak zorunda olan sayının çok üstünde gönderilen, birçok kısa özeti reddettiler. Sonra poster oturumları geliştirildikçe, program komiteleri reddedilmişlere, çalışmalarını poster olarak sunmayı düşünebileceklerini söyleyerek reddedilme sorununu hafifletebildiler. İlk zamanlarda, posterler gerçekten toplantı otelleri veya konferans merkezlerinin koridorlarına konulurdu. Hâlâ birçok yazar, özellikle ilk makalelerini sunmaya teşebbüs eden doktora öğrencileri, çalışmalarının programdan tamamen çıkarılmasındansa poster oturumunda kabul edilmesinden memnundurlar. Ayrıca genç bilim adamları nesli, bilim fuarı döneminden gelmişler ve bunu sevmişlerdi.

Bugünlerde kuşkusuz, poster oturumları birçok toplantının kabul görmüş ve anlamlı parçalarıdır. Büyük toplantılar, poster sunuşları için önemli yerler ayırırlar. Amerikan Mikrobiyoloji Derneği’nin 1987’deki yıllık toplantısında, 2500 kadar poster sunulmuştu. Hatta küçük toplantılar bile poster sunuşlarını destekliyorlar. Çünkü birçok kişi şimdi, bazı malzemenin poster grafiklerinde, geleneksel 10 dakikalık sözlü sunuş sınırlarından çok daha etkin sunulabileceğine inanmış durumdadır.

Poster oturumları birçok toplantının normal bir parçası hâline geldikçe, poster hazırlama kuralları da daha sıkılaştı. Verilen alana çok sayıda poster yerleştirilmek zorunda kalındığında, açıktır ki kurallar dikkatlice ortaya konmalıdır. Ayrıca, posterler olağanlaştıkça toplantı büroları, yer ve diğer gereçleri temin etmeyi işleri hâline getirdiler. Bilim adamları böylece, yer tutan malzemeyi toplantı yerine taşımak veya göndermekten kurtulabildiler.

Sakın, toplantı düzenleyicileri tarafından belirtilen gerekleri öğreninciye kadar posteri hazırlamayın. Kuşkusuz, masanın enini boyunu bilmelisiniz. Ayrıca, sergilenecek malzemenin yerleştirilmesi için gerekli, onaylanmış yöntemleri de bilmelisiniz. Yazıların minimum boyutu ve sunuşun sırası belirli olabilir (çoğu zaman soldan sağa). Bu bilgiler, genellikle toplantı programlarında verilir.

DÜZENLEME

Grafikler ve basitlik ihtiyacı akılda tutulması gerekenler olmakla birlikte, normal olarak posterin düzenlenmesi IMRAD formatında olmalıdır.

Giriş, problemi kısa ve açık olarak sunmalıdır. Poster, tam başlangıçta amacı açıkça belirtmedikçe başarılı olmayacaktır. Yöntemler bölümü çok kısa olacak, belki bir veya iki cümle kullanılan metodolojiyi tanımlamaya yetecektir. Yazılı makalenin çoğu zaman en kısa bölümü olan Sonuçlar, genellikle iyi tasarlanmış posterin ana kısmıdır. Mevcut alanın büyük bir kısmı, Sonuçları göstermek için kullanılacaktır. Tartışma bölümü kısa olmalıdır. Gördüğüm en iyi posterlerden bazıları Tartışma başlığını bile kullanmamıştı. Onun yerine “Düşünceler” başlığı, en sağdaki panelde gözüküyordu ve belki tek tek düşünceler, numaralı kısa cümleler formundaydı. Literatür atıfları minimumda tutulmalıdır.

POSTERİ HAZIRLAMA

Toplantının programına uymak için posterinizi numaralamalısınız. Başlık kısa ve dikkat çekici (mümkünse) olmalıdır. Çok uzun olursa sergi masasına sığmayabilir. Başlık, en az 1,5 m mesafeden kolayca okunur olmalıdır. Harflerin kalın ve siyah, boyutunun yaklaşık 30 mm büyüklükte olması gerekir. Yazarların isimleri biraz daha küçük (belki 20 mm) olmalıdır. Metin yazısı yaklaşık 4 mm büyüklükte olabilir. Bu boyut IBM elektrikli daktiloda orator tipi yazı ile elde edilir. Transfer harfleri (Letraset), özellikle başlıklar için mükemmel bir seçenektir. İyi bir yol, başlık için transfer harflerini standart hesap toplama makinasının rulo kağıdına yerleştirmek olabilir. O zaman başlığı rulo haline getirip çantanıza koyar ve toplantıda poster panosuna yapıştırabilirsiniz.

Poster içinde bol miktarda beyaz alan önemlidir. Rahatsız edici karışıklık insanları uzaklaştıracaktır. İlk, ikinci v.b. bakılması düşünülenleri çok açık olarak belirtmeye çalışın (birçok kişi yine de tersten okuyacak olmasına karşın).

Posterler, gelip geçenleri acaba ilgi çekici mi diyerek kolayca ilgilendirecek çarpıcılıklar içermelidir. Eğer ilgilenirlerse, ayrıntılar hakkında soru sormak için zaman çok olacaktır. Ayrıca, daha ayrıntılı bilgi içeren yazılı metinler hazırlamak iyi fikirdir. Benzer ilgi alanları olan meslektaşlar tarafından takdirle karşılanacaktır.

Gerçekten, bir poster karışık bir deneyin sonuçlarını göstermek için sözlü sunuştan daha iyi olabilir. Posterde, konuyu bilen izleyicilere nelerin olup bittiğini ve isterlerse daha sonra ayrıntıları elde etmek şansını vermek için, çarpıcılıkları zincirleme olarak ve yeterince iyi düzenlemelisiniz. Sözlü sunuş sadece, önceki bölümde belirtildiği gibi tek bir sonuç veya noktayı anlamak için daha iyidir.

Posterlerle ilgili gerçekten güzel olan, kullanılabilecek çeşitli gösterilimlerdir. Renk kullanımında hiçbir kısıt (dergi yayınlarında olduğu gibi) yoktur. Her çeşitte fotoğraflar, grafikler, çizimler, resimler, röntgenler, hatta karikatürler sunulabilir. Yegâne sınır, yazarın yaratıcılık yeteneğidir.

Birçok mükemmel poster gördüm. Bazı bilim adamları gerçekten önemli yaratıcılığa sahipler. Açık olarak, bu kişiler yaptıkları bilimle iftihar ediyorlar ve bütün bunları güzel bir biçime sokmaktan memnunlar. Hatta belirlenmiş poster oturum saatleri süresince, çalışmaları konusunda gerçek bir heyecan duyan yazarların bu kişiler olduğunu farkettim.

Ayrıca, birçok kötü poster de gördüm. Birkaçı kötü tasarlanmıştı. Bunların büyük bir kısmı, yazar çok fazla şey göstermeye çalıştığı için kötüydü. Daktilo edilmiş çok büyük bloklar, özellikle yazılar küçükse okunamayacaktır. Kalabalıklar; basit, iyi gösterilimler içeren posterler etrafında toplanacak, çok dolu, çok yazılı posterler bir kenara bırakılacaktır.

Kaynak: Robert A. Day, Bilimsel Bir Makale Nasıl Yazılır ve Yayımlanır?, çev. Gülay Aşkar Altay, Tübitak, 1996, s. 117-119.
http://journals.tubitak.gov.tr/kitap/maknasyaz

Yorum Yazın