Şarkılar’dan seçmeler – II

Dağlar ve kasabalar, Rhein’in berrak aynasında ışıldıyor ve beni götüren küçük gemi güneş ışığının pırıltıları içinde neşeyle ilerliyor.

Kırışarak hareket eden altın dalgaların oyununa sakin sakin bakıyorum. İçimde, derinlerde sakladığım duygular yavaşça uyanıyor.

Irmağın parlaklığı, dost selamları ve vaatkâr bakışlarla beni kendine çekiyor; fakat ben onu tanıyorum. Yüzü böyle güler, içinde gece ve ölüm saklıdır.

Yüzündeki gülüşler ve içindeki ihanetle, ey nehir, sen benim sevgilimin tasvirisin! O da böyle dostça bakmayı, içten ve tatlı gülümsemeyi bilir.

***

Sevgili yavrucuğum, sabahları senin evinin önünden geçtiğim zaman, eğer seni pencerede görürsem içimi sevinç kaplıyor.

Koyu kumral gözlerinle beni ince ince süzerek sorar gibi bakıyorsun:

Ey yabancı, hasta adam! Kimsin ve neyin var?

Ben, bütün Alman yurtlarında tanınmış bir Alman şairiyim. En yüksek isimler sayıldığı zaman benimki de anılır.

Neyim mi var, yavrucuğum? Alman yurdunda birçok kimselerde bulunan şey. En hain ıstırapların sayıldığı zamanlarda benimki de anılır.

Şarkılar’dan seçmeler
Heinrich Heine Şarkılar’dan seçmeler
Heine şiirleri

Yorum Yazın