Yeni bahar

Hafız’ın kabri olan bahçede bir gül varmış;
Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle.
Gece; bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış
Eski Şiraz’ı hayal ettiren ahengiyle.
Y. K. Beyatlı

Eski bahardan kalan
Kuru yapraklarla
Oynaşıyor rüzgâr

Ama ben iyiyim
Zamanında attım
Mevsimlerimi dallarımdan

Yılanlarla sizi
Ayırt etmeyi
Çok oldu öğreneli

Kesin bir gülümseme
Vadediyor
İçimdeki Sina

Ben göğüme sümbül
Yağsın beklemiyorum
Nergis koklamam bundan

Alttan ve üstten
Yükselirken ruhum

Sevdayı bu kadar büyüten
Ezberimdeki Kenan efsanesi

Biliyorum
Eyüp’ün kitabını
Açıp açıp okuyorum

Orda yağmur
Şebnem
Buz ve kırağı yazıyor

Biliyorsunuz işte
Bulanık her sevda
Önceli büyüsü

Bana kılavuz oluyor
Ölüme eşdeğer bilgeliğiniz

Yanılalım istiyorum
Hiç durmadan

Ama utansın da
İstemiyorum

Bizim beşiğimizi
Tıngır mıngır
Parçalayan zaman

Düşmanı olmayanlar
Çarmıhını kendi seçer

Kendi gerer
Gül açmaya hazır
Göğsüne
Hadsiz yayını

Bu kadar
Dost canlısı olmamız
Şiraz’da bundan

Biraz da bundan
Yeni bahara
Eski hiçbir şey
Bırakmamam

Murat Akçakoca
Yeni Bahar
Murat Akçakoca şiirleri
Murat Akçakoca yazıları

Yorum Yazın