317

Gözlerini yavaşça kapadı, yeşillikler içinde uzandığını hayal etti,
Gözlerini bir açtı, bir kapadı, her şeyden uzaktı düşüncelerinde, istediği yerdeydi.
Ama yine de ortasındaydı , iç içe geçse de her şey
Düş mutluluk verici olabilirdi, kabusun yıkıcılığı kadar
Biri olmadan dedi, diğerinin varlığına nasıl inanabilirim?
Ferahlatıcı bir sanrıyla gelen kapıyı mı seçmeli, kabul mu etmeli yoksa ikisini de korkusuzca?
İkisinden de yoksun olmak, hangi hikayeyi verebilirdi kişiye?
Hiçbir kötülüğün giremediği idealarında Platon
Sıyrılabilmiş miydi acaba , zıtlıkların esaretinden?

317
Gizem Karagüzel
75 Görüntüleme

1 Yorum

Yorum Yazın