Bir Sefilenin Hasbihali’nden

Ne idim ben, ne tabii bir kız
Belki sahrada rebii bir kız

En büyük zevkim, ümidim, neşem
Kırda seyran idi, her gün, her dem

Düşünürken o büyük sahrada
Beni halk eyleyeni tenhada

Duruyorken hareketsiz, sessiz
Yere inmiş göğe benzerdi deniz

Aksi tekbir ile dolmuş dereler
Secde eylerdi bütün meşcereler

Şebi mehtap doğar aynı şafak
Her taraf nura olur müstağrak

Akıyormuş gibi her suda hayat
Yüzüyormuş gibi hep mahlukat

Uçacakmış gibi eflake zemin
Halden, mazi ile atiden emin

Mutmain şevk ile soldan, sağdan
Bir şataretle inerdim dağdan.

Abdülhak Hamit Tarhan Bir Sefilenin Hasbihali
Bir Sefilenin Hasbihali kimin eseri
Bir Sefilenin Hasbihali
Abdülhak Hamit Tarhan Bir Sefilenin Hasbihali şiiri
Abdülhak Hamit Tarhan şiirleri
Bir Sefilenin Hasbihalinden

Yorum Yazın