Vicdan

Kelimeler mi tükendi, kulaklar mı tıkandı? Niçin bu suskunluk vicdanım? Bin umutla çağırıyorum adını her yanda, Haykırışlarım yorgun, Nihayetsiz dönüyor biçare adımlar. Yoksa kurudun Kara kışa mı karıştın? Buz kesen yüreklerde Senden ne bir haber ne bir iz var. Vicdan Emre Bağce Emre Bağce şiirleri

Kötülüğün Parıltısı

Kötülüğün Parıltısı –Yeryüzünde her zaman iyiliğe inanan az sayıdaki iyi insana ithaf edilmiştir– Bilirim bu topraklarda Hayli uzun bir zamandır Kötülük yayılır durur. Esamesi mi okunur İyiliğin bir başına, Kötülüğün parıltısı Debdebesi karşısında? Kime sorsan, hep iyidir Sureti haktan görünür, Tonla alınır satılır Kötülük halde, pazarda. İyilik mi? –Gariptir, Kimsesizdir şu alemde. Ne arayan soran olur, […]

SİYASET FELSEFESİ ve AHLÂK FELSEFESİ

Siyaset felsefesinin temel konusu siyasal gücün ahlâkî olarak değerlendirilmesini kapsar. Siyasal gücün en mühim tezahürü, toplumun diğer bütün bireyleri, kurumları ve kurallarının üzerinde en güçlü etki ve yetkiyle donatılmış yönetime ve bunlarla ilgili kanunlara sahip olan devlette ortaya çıkar. Siyaset felsefesi bu güçlü siyasal iktidarları ahlâkî kontrol altına alarak iktidarın kaynağı, sınırları, amaç ve hedefleri hakkında […]

Gülsün Yüzü Mazlumların

Günler geçer birer birer Düşer yaprak misali ömürden. Sen insan ol, Ayırma hiçbir canı kendinden Çoğalt sevgiyi, saygıyı Merhamet konsun, yurt edinsin yüreğinde. Kulak ver sesine insanlığın. Yumup gözlerini gölgelere kaçma, uzat elini, Dokun ürkek bakışlarına masumların, Canına can, yoluna yoldaş ol. Bir eline ayı verseler, diğer eline güneşi Dönme sözünden bir adım geri, “Hak” […]

Elif Gibi

Elif gibi doğru ol. Ayrılma dürüstlükten. Emin olsun insanlar. Elinden, hem dilinden. Yolunu ırak etme. Uğra gel, her gönülden Şahit olsun tüm canlar. Bu yoldan geçtiğinden.   Elif gibi Emre Bağce

İnsanlar unutuyorlar

İnsanların bencillik, cahillik ve ihtirasının dünyayı daha çekilmez bir yere dönüştürdüğünü hissetmeyen pek az kimse vardır. Buna rağmen kötülükte ısrar konusunda sanırsın insanlar arasında gizli bir sözleşme yapılmış. Birçoğunun gözü kötülükten başka bir şey görmüyor; birçoğu da kötülükle kötülük yoluyla mücadele edeceğini sanarak kötülüğün çarkına su taşımakla meşgul. Ne büyük talihsizlik. Halbuki bilmiyorlar mı ki, […]

Aynaya değil, Kendine Bak!

Ey insan, Düşman karşında değil, içinde. O gördüğün düşman değil, sensin. Kendine dön. Aynaya değil, kendine bak. İçindeki cehennemi söndür. Varlığı hatırla, yokluğu hatırla. Bu dünyada ebedi değilsin. Ölümü hatırla. Ey insan, Boğulma kendi cehenneminde. Aynaya değil, kendine bak Emre Bağce

Fânî Dünyanın Sefası Bir Kuru Kavga imiş

Aşık Mahzuni Şerif bir ezgisinde “Fânî dünyanın sefası bir kuru kavga imiş, gerçeğiyle insan olmak her şeyden âlâ imiş” der. Yunus Emre’yi anımsatan, ne özlü bir deyiş. İnsanı, insana hatırlatıyor. Varlık içinde insandan başka bu denli kendine yabancılaşan, kendini unutan bir varlık daha var mıdır? Hele kendi nefsini unutup, diğer insanlarla giriştiği rekabet ve kavgaya […]

Mesaj göndermeyin, kedilere bir kap su verin

Eskiden hasta ziyaretinde veya bir cenaze olduğunda insanlar yaşanan acıları paylaşmak amacıyla çiçek götürür veya uzaktaysa gönderirdi. Aynısı sevinçli mutlu olaylar için de geçerliydi elbette. İnsanların çiçeklerle birbirlerinin acılarını biraz olsun dindirmeye çalışan veyahut da mutluluklarını paylaşan saf ve masum halleri hep sürebilseydi… Bir müddet sonra, güzel olmakla birlikte bu âdetin bunaltıcı, birçok zaman da faydasız […]

Biz İnsanlığımızı Kaybettik

Biz derken bütün dünyadaki insanoğlundan bahsediyorum. Benim bildiğim bir iki yıllık yatağını beğenmeyip yatağını değişen acaba sokakta taşın üstünde uyuyan çocukları hiç görmüyor mu? Bunları görünce acaba içi acıyor mu? İnsan bu çocukları görünce yatağa yatmaya bile utanır. Ey dünyadaki insan olmayan insanlar! Acaba hiç bu fotoğrafları görünce vicdanınız sizi zorluyor mu? Sorduğum soruya bakın! […]